ငရဲလားမယ့္ အေဖ (သို႔မဟုတ္) ‘‘အေဖ့ ေနရာ’’

ေမတၱာကန္႔လန္႔ကာ ေနာက္ကြယ္က အေဖ။
သားသမီးေတြ ကႀကိဳးဆင္ အလွ တုိးေစခ်င္တဲ့အေဖ။
႐ုန္းကန္လႈပ္ရွား အျပင္မွာ အေန မ်ားတဲ့ အေဖ။
အိမ္ျပန္မိုးခ်ဳပ္ အစဥ္သာ အလုပ္ ႐ႈပ္တဲ့ အေဖ။
စီးပြားအသျပာတိုးေစဖို႔
သားသမီးေတြ မႏိုးခင္
ဘုရားပင္ မရွိခိုးႏိုင္ဘူး
အ႐ုဏ္ကို အေဖာ္လုပ္ အားထုတ္ တဲ့ အေဖ။
ဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါး ဦးထိပ္ထားလို႔
သြားရင္း ရြတ္ဖတ္
အရဟံ-သမၼာ-သမၺဳေဒၶါ
ဝိဇၨာစရဏ သမၸေႏၲာ-သုဂေတာ
ေဟာ...အႀကီးေကာင္ ဖိနပ္ဖိုး၊ တိုးလာတဲ့ ေစ်းႏႈန္း
ျဖဳန္းတတ္တဲ့ အလတ္မ၊
လွခ်င္တဲ့ အငယ္ေကာင္
ေယာင္ေတာင္ေတာင္ အေထြးဆံုးအေတြးလံုးေတြ ဝင္ေဆာင့္
ေအာင့္သြားတဲ့ ရင္အစံုေၾကာင့္
ကိုးပါးဂုဏ္ေတာ္ တစ္ခါမွ မျပည့္ စံုဘူး
တစ္ခါတေလ သုဂေတာမွာ ဆံုး လို႔ဆံုး
႐ႈံးမဲ့ကုန္အေရးေတြးကာပူ
ေလာကဝိဒူမွာ ရပ္လို႔ရပ္
သတၱာေဒဝ-မႏုႆာနံ-
ေရွ႕ဆက္ရန္ အစေပ်ာက္
ဘဂဝါထိ မေရာက္ႏိုင္တဲ့ အေဖ
စီးပြားေရးသေဘာ
လိမ္ေျပာညာေျပာ
ဟုတ္တာလည္းေျပာ၊
မဟုတ္တာလည္းေျပာ
ရိတာလည္း ရွိ၊ ၿငိတာလည္း ရွိ
မူးတာလည္းပါ၊ ျမဴးတာလည္းပါ
ပါဏာတိအစ၊ သူရာေမအဆံုး
လံုးလံုးသီလမရွိတဲ့ အေဖ
ညစာကိုေအာင့္ ဇရပ္ေထာင့္မွာ
ဥပုသ္မေစာင့္ဘူးတဲ့ အေဖ။
မိသားစုအေရး ကုသိုလ္ေဝးၿပီး
အလုပ္မွာ နစ္ေမ်ာ
ေဇာခုနစ္တန္ အဖန္ဖန္ပတ္ရစ္
လူ႔ဘံုႏြံညစ္မွာ
ကုိယ္နစ္ေတာ့ ေျခကန္
ေျခမဟန္ေတာ့ လက္ယက္
လက္ပ်က္ေတာ့ ေခါင္းကူ
မျငဴမစူ စိတ္မဆိုး
တာဝန္ေတြ ကုန္းပိုးၿပီး
ဟိုးကမ္းေျခကပ္တဲ့အထိ
ကူးခပ္တဲ့ အေဖ
ေဟာ... အေတာင္အတက္...
အေဆာင္အခတ္ရယ္ စံုလင္ပါ ေတာ့
တဒဂၤအျမင္ အေတြးအထင္ေတြနဲ႔ သားသမီးေတြကို မၾကင္နာ
အျပင္မွာ ခင္စရာရွာတဲ့ အေဖတဲ့
မိဘဂုဏ္အင္ ဝတ္ငါးအင္
မစံုလင္တဲ့ အေဖတဲ့ေလ။
သားသမီးအေရးေၾကာင့္ ကုသိုလ္ ေဝးရတဲ့အထဲ ပၪၥနၿႏၵိယ ကံမိုက္ သားသမီးေတြ ထိုက္မွာစိုးလို႔
ငါးပါးသီလဂုဏ္ မျပည့္စံုလည္း
ကုသိုလ္ပြားမ်ား(ရင္)
အပါယ္မလားပါဘူးကြယ္
မိဘျပစ္မွား ေျပာဆိုျငားလည္း
မိဘခြင့္လႊတ္(ရင္)
အျပစ္လြတ္ပါတယ္ကြယ္။
အၿမဲမွားခဲ့တဲ့ အေျဖ
တလြဲထားခဲ့ အေမြ
ေၾသာ္...ငရဲလားမယ့္အေဖ

ဆိုးေပ (ဒါ႐ိုက္တာ စိုးသိမ္းထြဋ္) ၁၉၉၈ ႏိုဝင္ဘာထုတ္ ေရႊအျမဳ ေတမဂၢဇင္း