ဆလိမ္ င သတ္တဲ႕ ဆင္

ဆင္တစ္ေကာင္လံုးေတြ႕ေနတာေတာင္
ဆင္ေျခရာ ရွာလို႔မေတြ႕
ဆင္က ေရြ႕မွမေရြ႕တာေလ
ဆင္ေသကိုဘာေရနဲ႕ဖံုးမလဲ
ဆိတ္ေတြလဲ မ်ိဳးတုံးလုၿပီ
ဆင္ျဖဴေတာ္မွီၿပီးသကာလ
ဆင္သြားရည္ တဒီးဒီးက်ျပ
ဆင္မယဥ္သာဟန္ေလးနဲ႕
ဆင္ႀကံႀကံ ဆင္ေတြးေတြး
ဆင္က်င္ငယ္ ပင္လယ္ေဘးးးးမွာ
ဆင္ေလး ဆင္ႀကီး
ဆင္ထီး ဆင္မမ်ားးးး
ဆင္သြားရင္ လမ္းျဖစ္တယ္ဆိုပီး
ေဆာ္ပေလာ္တီးးးး ၿပီးမွ
ေဆာဒီးးးးး တဲ႕ ေအ
ဆင္ကန္းေတြ ဆင္ျခင္မဲ႕လို႕
ဆံုးရွံဳးခဲ႕ရတာေတြ
ဆယ္ကမ႓ာတိုင္ေစဦးေတာ႕
ဆယ္မိုးဆယ္ေႏြေမ်ွာ္ေလေလေဝး
ဆယ္ယူ ကူေပးလည္းမရ
ဆဲေရးသံေတြက နဘံမိုးးးးးမိွဳ႕
ဆိတ္ဆိုးရင္ေတာ႕ သိုးေမြးးးၾက လကြယ္ ။

ကိုကိုေမာင္

အေကာင္းဆံုးဆရာနဲ႔ အမွားကမာၻကို ျဖတ္ေက်ာ္ဖို႔

မေကာင္းတာကို ေကာင္းတယ္လို႔ထင္

မမွန္တာကို မွန္တယ္လို႔ေတြး

အေတြးမွားေတာ့ အလုပ္မွားတာေပါ့

အလုပ္မွားေတာ့ အရႈပ္ပြားတာေပါ့

တစ္ရစ္ၿပီးတစ္ရစ္တက္

အက်ိဳးမမ်ားတ့ဲရက္ေတြနဲ႔

အသက္ရွည္လာခ့ဲတ့ဲအခါ…..။

လုပ္သင့္တာမလုပ္မိတ့ဲအမွား

မလုပ္သင့္တာ လုပ္မိတ့ဲအမွား

ႏွစ္ဖက္ခၽြန္အမွားေတြနဲ႔

အထက္တံခြန္လႊားလိုက္ေတာ့

အမွားသံသရာ

အမွားကမာၻထဲမွာ

စံုးစံုးျမဳပ္ခ်ာခ်ာလည္ၿပီး

အဖတ္မဆယ္ႏုိင္ေအာင္ျဖစ္ရပါေရာလား…..။

လုပ္သင့္တာလုပ္ဖို႔ဆိုတ့ဲ အသိတရား

မလုပ္သင့္တာေရွာင္ၾကဥ္ဖို႔ဆိုတ့ဲ အသိတရား

ရွိမ်ားရွိခ့ဲရင္ျဖင့္

သင့္ဘ၀သင့္ကမာၻဟာ

သာယာၿငိမ္းခ်မ္း

စိန္းလန္းစိုျပည္(ေျပ)

ေနေပ်ာ္တ့ဲဘ၀မ်ိဳး

က်က်နနနဲ႔

လွလွပပ တည္ေဆာက္ႏုိင္မွာပါ…..။

ကိုယ့္ဘ၀ ကိုယ့္ကမာၻ

ေမွာင္ေနသလား လင္းေနသလားဆိုတာေတာ့

ေသေသခ်ာခ်ာျမင္ေအာင္ၾကည္တတ္ဖို႔

အသိတရားေတာ့လိုတယ္

ဘ၀အတြက္ သိပ္အေရးႀကီးတယ္ဆိုတာ

ဘယ္ပညာရွိကမွ မဆံုးမႏုိင္ဘူး

မိမိကိုယ္ကိုမိမိ ဆံုးမျခင္းသည္သာ

အေကာင္းဆံုးဆရာဆိုတာ သိၾကဖို႔

သတိတရနဲ႔

အမိအရ ေျပာလိုက္ခ်င္တာက…..။

ေအာင္သိဒၶိ

စိတ္မရွည္ေတာ့ဘူးေနာ္

မနက္ျဖန္မွသည္ မနက္ျဖန္ဆီသို႔

ရည္ညႊန္းခ့ဲ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ

ၾကာေတာ့လည္း နားမွာခါးခ့ဲၿပီေလ

သားမရွိေတာ့တ့ဲ မိခင္နဲ႔

ဖခင္မ့ဲတ့ဲသား

မယားေတြလည္း အထီးက်န္

ဟန္မက်တ့ဲ ဘ၀ေတြမွာ

ခ်ိဳင္းေထာက္ေတြနဲ႔ လက္မ့ဲေတြ

ယိုင္နဲ႔နဲ႔ မွတ္တိုင္မ်ား

တစျပင္ၾကားက ရႈိက္သံေတြ ဘ၀ေတြ သေ၀ထိုး

ဆန္အိုးကိုကုတ္ျခစ္

ဒန္အိုးက အလုပ္မျဖစ္ရတ့ဲအထဲ

မသဲကြဲေတာ့တ့ဲ အလင္းေရာင္မွာ

ေကာင္းကင္သစ္မပ်ံႏုိင္ လက္မႈိင္ေတြေတြခ်

ေခ်ာင္က်က် ေမွာင္ရိပ္တိုး

ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ခ်ိဳးငွက္ကေလး

အေမြးေတြဆြဲႏုတ္ မီးနာနာဖုတ္ၿပီး

ေတာက္…..

ဟင္းလုပ္သာ တီးလိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္။

သတိုးခ်ာလီေဆြ

ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစအမိေျမ

မၿငိမ္းခ်မ္း၍ လႈပ္ယမ္းမၿငိမ္

အိုးအိမ္ပစ္ခြာ ၿမိဳ႕ရြာပ်က္ယြင္း

ေရွာင္ကြင္းမရ ဒုကၡမ်ိဳးစံု

သိုင္းၿခံဳဖြဲ႕ေႏွာင္ ပိန္းပိတ္ေလွာင္ခ့ဲ

ရွင္ေရးခက္ႀကံဳ ငရဲဘံုတည့္။      ။

အခ်င္းခ်င္းေတြ စစ္ခင္းေနၾက

သူေသ-ကိုယ္ေသ မိုက္မဲေခ်ၿပီ

နင္းေခ်ခံစား ျပည္သူမ်ားမူ

ထားရာမွာေန ေစရာသို႔သြား

ဘ၀ခါး၀ယ္ လူသားပံုသြင္

မပီျပင္ႏုိင္ ရွင္သန္ခက္ခဲ

ရုန္းကန္ဆဲတည့္။         ။

လြတ္လပ္ေရးရ ရန္ပြဲစခ့ဲ

ကာလရွည္ၾကာ အားလံုးနာခ့ဲ

ျမန္မာျပည္ဖြား တိုင္းရင္းသားတို႔

အမွားလမ္း၀ယ္ မ်က္ေစ့လည္ခ့ဲ

ရန္စြယ္မရွင္း ေဒါသတင္းခ့ဲ

စစ္ခင္းရင္ဆိုင္ အမိုက္ၿပိဳင္ခ့ဲ

အႏုိင္မရွိ အရံႈးခ်ည့္သာ

ျပည္လံုးနာခ့ဲ။    ။

ဟုိေရွးဆီက ဌာနီပုဂံ

ေတာင္ငူဟန္ႏွင့္ တစ္ဖန္ေရႊဘို

အားသစ္ပိုကာ ရႊန္းစိုၾကြယ္၀

ေတာက္ပဘုန္းရွိန္ ဂုဏ္ၿဖိဳးသိန္သို႔

အခ်ိ္န္မလင့္ မဆိုင္းဖင့္ဘဲ

တိုးျမွင့္စြမ္းရည္ စည္းလံုးညီစို႔

မာန္ခ်ီ၀င့္ၾကြား တိုးႀကိဳးစားစို႔

ႏိုးၾကားခ်စ္ၾကည္ ျပည္သစ္တည္စို႔

ရႊင္ၾကည္ၿငိမ္းခ်မ္း တို႔ႀကိဳးပန္းစို႔။  ။

ပြင့္သစ္