ေခ်ာင္းၾကည့္ေပါက္မ်ား

သူ႕အလို...
အထက္အဆိုပါအေၾကာင္းမ်ားအရ
ေတြးဆခ်က္မ်ားမွာ

(၁)
"စကားလံုးမ်ား" ဟာ "အတု" ျဖစ္ၿပီး
"စိတ္" သည္ "အစစ္အမွန္" ျဖစ္တယ္...တဲ့။
(၂)
"ေျခေထာက္ေတြ" ဟာ "လမ္း" ျဖစ္ၿပီး
"ငါ" သည္ "ခရီးဆံုး" ျဖစ္တယ္...တဲ့။
(၃)
ဆိုေတာ့ကာ...
အဲဒီေျခေထာက္အတုေတြနဲ႔
အဲဒီစကားလံုး တင္းၾကမ္းျပည့္လမ္းကိုပဲ
စီးစီးၿပီး သြားေနရတာ... တဲ့
အဲဒီခရီးဆံုးမွ ေရာက္ပါ့မလား
အဲဒီအစစ္အမွန္ေရာ ဟုတ္ပါ့မလား
အဲဒီစိတ္ၾကီးကို ကုန္လြန္းလို႔
အဲဒီ ငါကျဖင့္...တဲ့
အင္း
ပ်င္းတယ္....ဆိုတာၾကီးပဲ
ၾကိတ္မႏိုင္ ခဲမရ...
.......။

ရဲသင္ရန္ (ထူးအိမ္သင္)
၂၀ဝ၂၊ ေအာက္တိုဘာ၊ ပန္မဂၢဇင္း

Peepholes

in his wishes...
after above-mentioned reasons
so are the thoughts
(1)
'words' are false and
'mind' is 'real' so said...
(2)
'feet' are 'paths' and
'self'' is 'the end journey' so said...
(3)
then so
with those very false feet
wearing those very words-filled paths
wearing and wearing and going that...
ever reach that very end journey?
ever might be that very real?
so tired of that very mind
'even that very self' said
yeah!
'boring' is the very burden
helplessly, unbearingly...
.........

icy (1-7-2009)