ဆင္ ျမင္း ရံလ်က္ ထိုေန႔က ။
ေနျပည္ရွိရာ ၊ ေမွ်ာ္ရႈကာလွ်င္
အနာသည္းလည္း ၊ ခံသည္းညည္းႏွင့္
မညည္းမညဴ ၊ ကိုယ္ကိုထူလ်က္
ယာမူေရႊဓား ၊ ၀ဲေရႊလႊားႏွင့္
အားျပဳမွီတင္း ၊ ေနသည့္ခိုက္ ။
ငါရွိေပလ်က္ ၊ ျပည္ကို၀က္၍
နန္းထက္မင္းမူ ၊ ငါ၏တူဟု
ႏိုင္သူမင္းက ဖိတ္ေခၚသည္
ဘၾကီးေတာ္ရဲ႕ ၊ ေက်းဇူးငဲ့လည္း
တုိင္းျပည္မဲ့သူ မဟုတ္ပါတဲ့။
သမီးေတာ္ႏွင့္ ဥကင္ဖြင့္၍
အသင့္မင္းမူ ၊ ငါ၏တူဟု
နိုင္သူမင္းက ၊ဖိတ္ေခၚသည္
ဘႀကီးေတာ္ရဲ႕ ေက်းဇူးငဲ့လည္း
မယားမဲ့သူ မဟုတ္ပါတဲ့ ။
သားေတာ္ရင္ႏွစ္ ၊သားရင္းစစ္သုိ႔
ထီးလွစ္မင္းမူ ၊ ငါ၏တူဟု
ႏိုင္သူမင္းက ဖိတ္ေခၚသည္
ဘႀကီးေတာ္ရဲ႕ ၊ ေက်းဇူးငဲ့လည္း
ဖခင္မဲ့သူ မဟုတ္ပါတဲ့ ။
ငါ၏ထံေမွာက္ ၊ေဆး၀ါးေသာက္၍
ထေျမာက္ခါမူ ၊ ျပန္ေလတူဟု
ႏိုင္သူမင္းက ဖိတ္ေခၚသည္
ဘႀကီးေတာ္ရဲ႕ ၊ ေက်းဇူးငဲ့လည္း
ေသျခင္းမဲ့သူ မဟုတ္ပါတဲ့
လွံဓားကိုလွဲ ၊ စစ္ေျမထဲ၌
မင္းရဲေက်ာ္စြာ ၊ ေစတီသာကို
ရာဇာဓိရာဇ္ ၊ေရစက္ခ်လိုက္
အမွ်ယူေလ ၊ သံုးႀကိမ္ေ၀သည္
ၿမိဳင္ေျခဒလ ေတာတန္းႀကီး ။ ။
မင္းသု၀ဏ္
No comments:
Post a Comment