ညကိုစိတ္ထဲႏွစ္လိုက္ေတာ့
အတိတ္ေတြက
လွ်ံက်လာတယ္။
အတိတ္ကိုတို႔ထိၾကည့္မိေတာ့
အက္ေၾကာင္းေတြထပ္ေနခ့ဲတ့ဲ
ဓာတ္ျပားေဟာင္းႀကီးတစ္ခ်ပ္လို
ရႈိက္ငိုသံေတြက
အခါခါထြက္က်လာတယ္။
ဟင့္အင္း
ဒီသီခ်င္းမႀကိဳက္ဘူး။
မ်က္ႏွာထသစ္ၿပီး
စိတ္ကိုသစ္ပစ္လိုက္တယ္
အတိတ္မရွိေတာ့ဘူး။
အနာဂတ္မွာ
စစ္မရွိေတာ့ဘူး။
ေသနတ္မရွိေတာ့ဘူး။
အဏုျမဴမလိုေတာ့ဘူး။
ဒီလိုနဲ႔
အိပ္မက္ကလန္႔ႏိုးေတာ့
အလိုမက်မႈေပါင္းမ်ားစြာ
မ်ားစြာေသာအလိုမက်မႈေတြနဲ႔
အကုသိုလ္ေတြေပြ႕ပိုက္ရင္း
စိတ္ေတြကိုညထဲျပန္ႏွစ္
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပဲ ၿငိမ္းခ်မ္းပစ္လိုက္တယ္။
မင္းည
No comments:
Post a Comment