ပြဲခင္းသာ

ႏြားညီေနာင္ ေရႊျခဴကုံးနဲ႔

လူလုံးျပ ဟန္ေရးႂကြယ္။

ရွစ္စေတာင္ လွည္းယာဥ္ေၾကာ့နဲ႔

ပြဲဝင္ေတာ့မယ္။

မမေလး ေသးသြယ္သြယ္

လုိက္မယ္ဆုိ နံ႔သာသ

ခန္းေဆာင္ကႂကြ။

ဆံၿမိတ္ႏြယ္ ခုိေတာင္ခ်နဲ႔

လက္အပြ ပဒုမၼာ။

သရက္ထည္ ပြင့္ဝါ႐ုိက္နဲ႔

လုိက္ဖက္လွပါ။

ၿပဳံးေတာ့မဲ့ ႏြဲ႕မူရာ

ပ်ဴငွါလုိ႔ ၾကည္ဝင္း။

ႏြားညီေနာင္ ေျခကုန္သုတ္ေအာင္

ေယာင္ႀကီးရွင္ ခါးပုံျပဳတ္ေအာင္

႐ုပ္ကေၾကာ့ရွင္း။

ေခါင္းေပါင္းစ တေထာင္ေထာင္

အရီးလူ လွည္းအုိပ်က္က

ၿပဳံးမ်က္စေလွာင္။

ေဆာင္ပန္းအိမ္ လက္်ာက်က

ေဗာင္းစနဲ႔ ပ်ဳိတုိ႔ေမာင္

ၿပဳံးေယာင္ေယာင့္ တိတ္တခုိး။

ကြမ္းႏုဝါ သူငုံလုိ႔

ပန္းပုဝါ သူၿခဳံလုိ႔

မေလးလုံ အရွက္ႀကီးသူမုိ႔

ထီးကာလုိ႔မုိး။

ဘုံကထိန္ ဂုဏ္သိန္ဟည္း

စင္ေတာ္ႀကီး ႐ုပ္စုံၿမဳိင္

ပြဲအုပ္မႏုိင္။

သူႀကီးကမႈိင္

ေက်ာင္းထုိင္က ညည္း။

အုတ္က်က္ကယ္ ဆူညံနဲ႔

စင္ေဆာ္သံ မုိးယံအုပ္

ပတ္တုတ္လုိ႔တီး။

သေျပညိဳ ပင္ပ်ဳိအုပ္မွာ

လွည္းျဖဳတ္လုိ႔ ေနရာယူ

ပြဲၾကည့္တူတူ။

ေဆာင္းေလက ကလူ

ႏွင္းျမဴက အဝဲ။

ေစာင္ၿမိတ္တုိ တထည္ထဲဟာမုိ႔

ေမာင့္ေရႊကုိယ္ နံ႔သာခဲနဲ႔

လူပုံမွာ တူစုံႏႊဲရတယ္

ေမ့တတ္ႏုုိင္ဘဲ။ ။


တင္မုိး