လွံ ဓား
၀ိုး၀င္း၊ စစ္ေျမခင္းတြင္
ဆင္ ျမင္း
ရံလ်က္ ထိုေန႔က ။
ေနျပည္ရွိရာ၊
ေမွ်ာ္ရႈကာလွ်င္
အနာသည္းလည္း၊
ခံသည္းညည္းႏွင့္
မညည္းမညဴ၊
ကိုယ္ကိုထူလ်က္
ယာမူေရႊဓား၊
၀ဲေရႊလႊားႏွင့္
အားျပဳမွီတင္း၊
ေနသည့္ခိုက္ ။
ငါရွိေပလ်က္၊
ျပည္ကို၀က္၍
နန္းထက္မင္းမူ၊
ငါ၏တူဟု
ႏိုင္သူမင္းက
ဖိတ္ေခၚသည္
ဘၾကီးေတာ္ရဲ႕၊
ေက်းဇူးငဲ့လည္း
တုိင္းျပည္မဲ့သူ
မဟုတ္ပါတဲ့။
သမီးေတာ္ႏွင့္
ဥကင္ဖြင့္၍
အသင့္မင္းမူ၊
ငါ၏တူဟု
နိုင္သူမင္းက
၊ဖိတ္ေခၚသည္
ဘႀကီးေတာ္ရဲ႕
ေက်းဇူးငဲ့လည္း
မယားမဲ့သူ
မဟုတ္ပါတဲ့ ။
သားေတာ္ရင္ႏွစ္၊
သားရင္းစစ္သုိ႔
ထီးလွစ္မင္းမူ၊
ငါ၏တူဟု
ႏိုင္သူမင္းက
ဖိတ္ေခၚသည္
ဘႀကီးေတာ္ရဲ႕၊
ေက်းဇူးငဲ့လည္း
ဖခင္မဲ့သူ
မဟုတ္ပါတဲ့ ။
ငါ၏ထံေမွာက္၊
ေဆး၀ါးေသာက္၍
ထေျမာက္ခါမူ၊
ျပန္ေလတူဟု
ႏိုင္သူမင္းက
ဖိတ္ေခၚသည္
ဘႀကီးေတာ္ရဲ႕၊
ေက်းဇူးငဲ့လည္း
ေသျခင္းမဲ့သူ
မဟုတ္ပါတဲ့
လွံဓားကိုလွဲ၊
စစ္ေျမထဲ၌
မင္းရဲေက်ာ္စြာ၊
ေစတီသာကို
ရာဇာဓိရာဇ္၊
ေရစက္ခ်လိုက္
အမွ်ယူေလ၊
သံုးႀကိမ္ေ၀သည္
ၿမိဳင္ေျခဒလ
ေတာတန္းႀကီး ။ ။
မင္းသု၀ဏ္
No comments:
Post a Comment