ေနျခည္လင္းခ်ိန္၊
ပန္းသင္းခ်ိန္မွာ
ဦးႏွိမ္မာန္ေလွ်ာ့၊
ကန္ေတာ့ပါသည္
အို….ႏွင္းဆီ။
ဖူးစ ငံုစ၊
ႀကံဳဆံုခ့ဲရ
သဘာ၀ဒဏ္၊
ေလာကဒဏ္မ်ား
အလ်ဥ္းမေၾကာက္
ေအာက္က်ိဳ႕မာန္ခ်၊
ဦးမခဘဲ
သတၱိရွိစြာ၊
ရင္ဆိုင္လာသည္
အို…..ႏွင္းဆီ။
ပြင့္လန္းေမႊးျမ၊
ဘ၀တဆစ္
ပ်ိဳမ်စ္သင္းထံု၊
အလွဂုဏ္ျမင့္
အားမာန္၀င့္ခ်ိန္၊
လန္းစြင့္ခ်ိန္မွာ
သဘာ၀ဒဏ္၊
ေလာကဒဏ္ကို
တုန္႔ျပန္ရန္တြက္၊
ဆူလက္နက္မ်ား
ကိုယ္ထက္တပ္ဆင္၊
ခံစစ္ျပင္သည္
အို…..ႏွင္းဆီ။
ပန္းဘ၀၏၊
အစ အဆံုး
တကိုယ္လံုမွာ၊
အုပ္ဖံုးဆင္ျမန္း
လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္နီ၊
ပုစြန္ဆီေသြး
ရဲေစြးေစြးႏွင့္၊
အလွ၀င့္သည္
အို…..ႏွင္းဆီ။
ႏွင္းဆီပြင့္မွ၊
ရခ့ဲအသိ
ရွိခ့ဲအားအင္၊
၀င္ခ့ဲသတၱိ
ျပည့္ခ့ဲစြမ္းရည္၊
နီခ့ဲေသြးမ်ား
ေမြးဖြားႏိုးထ၊
ဘ၀တခု
ယံုၾကည္မႈျဖင့္၊
ျပဳစုဖန္တီး
အခ်စ္ႀကီးသည္၊
အို…..ႏွင္းဆီ။
ျမင့္ဦးဦးျမင့္
No comments:
Post a Comment