ဖိနပ္ေတြအရည္ေပ်ာ္သြားသလိုပဲ
ကိုယ္တစ္ျခမ္းပူ၊
ကိုယ္တစ္ျခမ္းေခၽြးေတြသြန္
ေလာကငရဲက
ဘတ္(စ္)ကားစီးရင္း အေမာေဖာက္
ကားေတြက်ပ္၊
စိတ္ေတြက်ပ္
ရံုးဆင္း၊
ရံုးတက္။
ဒီဇာတ္မွာ
ေလမ၀ဘူး (လုရွဴေနရတယ္)
ဒီဇာတ္မွာ
လႈပ္မရဘူး (လူထင္းစည္းႀကီးလို)
“ခရီးျမန္ျမန္ေရာက္ပါေစ….”
“ခံုးေက်ာ္တံတားလည္း
အဆင္မေျပဘူး”
“လမ္းနဲ႔ကားမွ
မမွ်တာ”
သည္းခံျခင္းတရားကို
ဘတ္(စ္)ကားေပၚအျပည့္တင္လိုက္
ေျခေထာက္အနင္းခံရလည္းနားလည္ေပး
ဘရိတ္ဒဏ္ေၾကာင့္ယိုင္သြားလည္းနားလည္ေပး
၀ိတ္နဲ႔တိုးတိုက္မိလည္း
သည္းခံ
သည္းခံ၊ နားလည္
နားလည္၊ သည္းခံ
ဘာျဖစ္ျဖစ္
ကားမပ်က္တာဘဲေက်းဇူးတင္ဦး
ေရာက္လိုတ့ဲမွတ္တိုင္က
သိပ္မေ၀းေတာ့ဘူးမိတ္ေဆြ
ခင္ဗ်ားဆင္းခြင့္ရရင္
ဒါ…..နတ္ျပည္ေရာက္တာပဲ
အရသာထူးရွယ္။ ။
ေစပိုင္ထြဋ္
No comments:
Post a Comment