ဆရာ့ထံပါး
ၿမဲခစား၍
ဒို႔မ်ားစာေပ
သင္ေလတုန္းက
တဖုန္းဖုန္းရိုက္
ႀကိမ္လံုးမိုက္ကို
အူလိႈက္သဲလိႈက္
မုန္းမိတယ္။
ဆရာႏွင့္ေ၀း
ႀကိမ္ေလးႏွင့္ကြာ
လူ႕ရြာလူ႔ေျမ
ကိုုယ့္ေျခကိုယ္ရပ္
ကိုုယ့္ဇာတ္ကိုယ္ခင္း
ကိုယ့္မင္းကိုယ္လုပ္
ကိုယ္အုပ္ခ်ဳပ္မွ
ႀကီးလွေမတၱာ
ျမတ္ဆရာႏွင့္
ဆရာ့လက္သံုး
ေရႊႀကိမ္လံုးကို
မဆံုးေန႔ရက္
လြမ္းမိတယ္ . . . ။ ။
ကိုရင္ေရႊဗ်ဳိင္း
No comments:
Post a Comment