သူ႔ေၾကာင့္ပဲ
အက်င့္ေတြပ်က္ရ
သူ႔ေၾကာင့္ပဲ
ဒုကၡေတြေရာက္ရ
သူ႔ေၾကာင့္ပဲ
ဂုဏ္ဆိုတ့ဲေဆာင္ပုဒ္ကို
ပခံုးမွာထမ္းရ
သူ႔ေၾကာင့္ပဲ
အေျခအျမစ္မရွိတ့ဲ မာန္ဆိုတာေတြ လည္မွာဆြဲထားရ
ေလာက
အလွဆင္သူေတြကို
သတ္လိုက္ၾကတာ
မကုန္စင္တ့ဲ
ေလာဘေတြနဲ႔ေပါ့။
မီးေလာင္ရာေလပင့္သလို
ေလာင္ကၽြမ္းမယ့္
ထင္းဆိုက္ခံရမယ့္
အတၱေတြေၾကာင့္
မိသားစုေတြ
ျပာလိုလြင့္ခ့ဲရ
အဖြဲ႕အစည္းေတြ
လိပ္ျပာလြင့္ခ့ဲရ
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းဆိုတာေတြကို
ေခၽြးသိပ္လိုက္နဲ႔
ဘ၀အေထြေထြ
ေရတိမ္မွာနစ္ေနဦးမွာပဲ။
ကိုင္က်င့္တရား
၀ါးမ်ိဳးခံလိုက္ရျခင္းကို
အစာမေခ်ႏုိင္တ့ဲ
အသိတ္စိတ္က
ေအာ္ဂလိီဆန္ေနတာ
သူ႔ဘ၀မ်က္ႏွာစာကို
က်က္သေရမ့ဲ
တိရစာၦန္ေတြနဲ႔
ပံုေဖာ္ေပးလိုက္မႈက
အရူးဘံုေျမွာက္ေပးလိုက္သလိုလို
ဘီလူးဆိုင္းနဲ႔
ဧည့္ခံေပးလိုက္မႈပါပဲ။
သတ္ပံုက်မ္းမွာေတာင္
စာလံုးေပါင္းမွားေနတဲ့
အခုေခတ္မွာ
သေ၀ထိုး
င၀ဆြဲ ဆိုတာ
ေျမြလို႔မ်ား
အဓိပၸာယ္ေရာက္ေနမလား။
ကိုဟိန္း
No comments:
Post a Comment