သူခိုးဋီကာ

သူခိုး….တ့ဲ

စကားေလးႏွစ္လံုးထဲနဲ႔…..

တစ္ႏုိင္ငံလံုး ဗံုးဗံုးလဲခ့ဲရ…..

ၾကည့္စမ္းပါဦး…..

တရုန္းရုန္းနဲ႔….

သူခိုးၿပိဳင္ပြဲႀကီး က်င္းပေနသလားေအာက္ေမ့ရ…..

ေတာေတြလည္းျပဳန္း…..

ေတာင္ေတြလည္းကတံုးျဖစ္…..

ျမစ္ေတြကေခ်ာင္းလိုေကာသြား…..

ဒီၾကားထဲ…. ဒင္းတို႔တစ္ေတြက…..

ဧရာ၀တီကိုေတာင္ “သင္း”သတ္ခ်င္ၾကေသးတယ္…..။

အခ်က္မသိေတာ့လည္း…..

ဆက္ရက္ကိုခ်ိဳးထင္….. သမက္ကိုသူခိုးထင္ၾက……

ရင္တမမနဲ႔၊ သည္လိုေခတ္ႀကီးထဲမွာ…..

ကိုယ့္ျမင္းကိုယ္စီးလို႔မွ၊ အထီးမွန္းအမမွန္းမသိ…..

ကိုယ့္ေလွကိုယ္ထိုးလို႔မွ၊ ပဂိုး(ပဲခူး)ေရာက္မွန္းမသိၾက…..

အ၀ိဇၨာအေမွာင္ “ႏြံ”နစ္ၿပီး သိကၡာေျဗာင္ညစ္ေနၾကတ့ဲ…..

ဒီလိုေခတ္ဆိုးေခတ္ညစ္ႀကီးထဲမွာ…..

သူခိုးက “လူ”ဟစ္ခ်င္ၾကေသးတယ္…..။

ဒီၾကားထဲ…..

တခ်ိဳ႕က….. သူခိုးကိုဆရာတင္ၾကတယ္…..

တခ်ိဳ႕က….. သူခိုးကိုအေဖေတာ္ၾကတယ္…..

တခ်ိဳ႕က….. သူခိုးကိုမိတ္ေဆြဖြဲ႕ၾကတယ္…..

တခ်ိဳ႕က….. သူခိုးကုိေသေဖာ္ညွိၾကတယ္…..

တခ်ိဳ႕က….. သူခိုးေျပးမွထိုးကြင္းျပၾကတယ္…..

ပိုၿပီးဆိုးတာက….

တခ်ိဳ႕ကဆို….. သူခိုးကို….. ဓားရိုးေတာင္ကမ္းလိုက္ၾကေသးတယ္…..

ကိုင္း…… ေကာင္းၾကေရာေပါ့ဗ်ာ…..။

ဒီလို “လူ”ေတြထဲမွာ…..

က်ဳပ္ကေတာ့….. အေမေျပာတ့ဲ “အမွန္တရား”အတိုင္းပဲ…..

“သူခိုး”ကို “သူခိုး”လို႔ေအာ္လိုက္မိတယ္…..

ဘုရား….. ဘုရား….. က်ဳပ္ေတာ့မွားသြားၿပီထင္တယ္…..

က်ဳပ္ကိုၾကည့္ေနၾကတ့ဲ…… သူတို႔ရဲ႕မ်က္လံုးေတြကေလ…..

“နဂါးမ်က္ေစာင္း”သာဆိုရင္….. က်ဳပ္ျပာက်သြားေလာက္ၿပီေပါ့အေမရယ္…..။

အင္း….. ဒီလိုပံုနဲ႔….. မိုးႀကီးခ်ဳပ္ခ့ဲမယ္ဆိုရင္…..

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ….. အလုပ္ျဖစ္မယ္မထင္ေတာ့ဘူး….. အေမ…..

ေနာက္ဆံုးေတာ့….. က်ဳပ္စဥ္းစားမိတယ္…..

အဘိုး “မႈိင္း”ေရးဖို႔က်န္တ့ဲ…..

သူခိုးဆိုင္းဋီကာတစ္ပုဒ္ကို၊ က်ဳပ္ေရးထုတ္မိတယ္…..

သူေ႒းေနာ္အမွန္ျဖစ္ေအာင္ပ…..

မေျပးေသာ္ “ကန္”ရာရွိၿပီမို႔…..

သူခိုးကို “ေသေဖာ္ညွိ”လိုက္ရင္…… ေကာင္းမလား…..

တစ္မ်ိဳးပမာတင္ျပရရင္…..

သူခိုးကို “ဆရာ”တင္လိုက္ရင္….. ေကာင္းမလား…..

အမ်ိဳးဂုဏ္အားကိုးနဲ႔….. ခရိုနီဆိုးတခ်ိဳ႕နဲ႔…..

သူခိုးကို….. ဓားရိုးကမ္းလိုက္ရင္….. ေကာင္းမလား.။….

…………………………….. ေကာင္းမလား……

…………………………….. ေကာင္းမလား……

( သက္မင္းဂ်ဴလိုင္ )