Monday, August 25, 2014

ႏွမလက္ေလွ်ာ့ ေနေလေတာ့


၁။ ပုေရနိသင္၊ ဆက္တိုင္းၾကင္၍၊ အိမ္႐ွင္အစစ္၊ ငယ္ကၽြမ္းခ်စ္ႏွင့္၊
ထပ္ရစ္လက္သင္၊ထံုးစတြင္၌၊ ေသြးငင္ၾကမၼာ၊ ၀ါသနာေၾကာင့္၊
ဆရာမိဘ၊ ကြပ္ဆံုးမလည္း၊ ခ်စ္စထံုးေနွာင္၊ ေပ်ာ္ရေအာင္ဟု၊
သန္းေခါင္မဟူ၊ အတူယွဥ္တြဲ၊ သန္လႊဲမခန္႔၊ ကိုယ္သက္စြန္႔၍၊ေ၀းဓြန္႔ခရီး၊
ခ်ဳံၾကီးေတာစံု၊ ၀ါး႐ုံ၀ါးေထြး၊ သစ္က်ားေဘးကို၊ မေတြးဆံဖ်ား၊
မေလးစားတည့္၊ တရားသံေ၀၊ ေအာက္ေမ့ေခ်ေသာ္၊ ေၾကးေငြဂေဟ၊
မစပ္ေလသို႔၊ စာေပတတ္ပြန္၊ သီလကၡန္ႏွင့္၊ က်မ္ဂန္သိေျမာက္၊
ပဥၥင္းေရာက္က၊ ထပ္ေလာက္က်င့္ဖြယ္၊ ၾကိဳးေသာနယ္ကို ၊
အဘယ္ၾကိဳးစား႐ွာ ေလေတာ့မည္။

၂။ လူ႔ေျမထိတြင္၊ ဘက္မျမင္သား၊ သန္႔စင္ငယ္က၊ လက္ေတာ္လွႏွင့္၊
ခ်ိန္းခ်ေစ့ေရး၊မွာစာေခြကို၊စေသလိပ္ျပီး၊ခင္းႏွီးကြက္က်ယ္၊ ေျပာင္မ်ိဳးျခယ္၍၊
ဆင္စြယ္၀န္းယွက္၊ေမြးမက္ရက္သည္၊ အသက္တို႔က၊ဆက္လွာရလည္း၊
မူလသိကၡာ၊ ဆံုးမစာႏွင့္၊ ငါးျဖာ၀ိနည္း၊ ေစာင့္စည္း ပညတ္၊ အပ္တိတသြား၊
ဆံတဖ်ားမွ်၊ မမွားအာ႐ုံ၊ ကာမဘံုကို၊မျမံဳရေခ်၊ သတ္ငယ္ေသစြ၊
ကမၸေလြရင္ပိုက္၊ တကိုက္လည္းကၽြတ္၊ စာလက္လြတ္၍၊
ျဖစ္တတ္ဘိသည္၊ သသၤာ႐ွည္ခဲ့၊ ဖန္လည္ရဟတ္၊ တပတ္ပတ္လွ်င္၊
အနတၱဒုကၡ၊ အနိစၥလည္း၊ ႏွလံုးပူစြ၊ ေပးလွဴ စြန္႔ၾက၊
သည္ဘ၀တြင္၊ ႏွမလက္ေလွ်ာ႔၊ ေနေလေတာ့ဟု၊ခ်စ္ေပါ့မၾကံဳ၊ ညိွဳးငယ္ပံုစြ၊
႐ွက္ဟုံေၾကးၾကဳပ္၊ ခ်မင္းတုပ္သို႔၊ စိတ္ခ်ဳပ္မဖြင့္၊ ပ်ံလြင္ေမတၱာ၊ က႐ုဏာႏွင့္၊
တဏွာေလာဘ၊ ေဒါသေျမွးထူ၊ရမၼက္ျမဴကို၊ ဘယ္သူႏႈိုး႐ွာေလေတာ့မည္။

၃။ ဆုေ၀ဘိခ်င္၊ငယ္ကၽြမ္း၀င္ႏွင့္၊သို႔ပင္တာ႐ွည္၊ ေပ်ာ္ရမည္ဟု၊
ေညာင္စည္သမ်ား၊ျမိဳ႕ေ႐ွ႕ပါး၀ယ္၊ ထင္႐ွားေက်ာ္ဟိုး၊ ႐ုကၡစိုး၌၊
ပုဆိုးၾကာညြန္႔၊ ပိတ္လွ်ပ္တြန္႔ကို၊ ျဖန္႔၍တံ့ ငယ္မည္ျမြက္ဟ၊ ႏႈတ္သံျမႏွင့္၊
ခက္မတစ္ေထာင္၊ ပေညာင္ေစာင့္တတ္၊ ႐ွင္နတ္ျမတ္ကို၊
တိုင္မွတ္သက္ေသ၊ ျပဳမိေပ႐ွင့္၊ မေကြသစၥာ၊ ၀ါသနာေၾကာင့္၊
႐ုပ္၀ါပ်ိဳ႐ြယ္၊သနားဖြယ္ဘိ၊ေ႐ွးႏွယ္ၾကိဳးကုပ္၊ ခ်မင္းတုပ္ႏွင့္၊ ခြက္ျမွပ္ခါညီ၊
နာရီေမာင္းခ်၊ ေဒသနမိတ္၊ သက္ၾကီးဆိတ္လည္း၊ မမွိတ္မ်က္ေတာင္၊
သည္းေခါင္ဆူလည္၊႐ွိလိမ့္မည္ဟု၊လြမ္းသည္ထပ္ဆင့္၊ဖူးခ်ိန္သင့္ကို၊
ေမွ်ာ္လင့္ခိုး႐ွာ ေလေတာ့သည္။

(ရွင္မဟာရဌသာရ)

No comments:

Post a Comment