လူဟာ.
. .
လွ်ာတစ္ခုနဲ႕
သာဓုသံဖြဲ႕၊
ကာရန္ႏြဲ႕တယ္။
လူဟာ.
. .
လွ်ာတစ္ခုနဲ႕
ငါ
ဟုမာန္ဖြဲ႕၊ ကာရန္မဲ့တယ္။
တစ္ခါတစ္ခါ
သကာခ်ဳိပ်ား၊
လူ႕လွ်ာဖ်ားမွာ
သၾကားခဲေတြျဖစ္သြားတယ္။
တစ္ခါတစ္ခါ
တမာလုိခါး၊
လူ႕လွ်ာဖ်ားဟာ
မုသားသည္းေျချဖစ္သြားတယ္။
လွ်ာဆုိသည္မွာ
တစ္ခါတစ္ႀကိမ္
ပင့္ကူအိမ္လား
တစ္ႀကိမ္တစ္ခါ
ေရႊလိပ္ျပာလား။
အသြားႏွစ္ေျမႇာင့္
အမွားေစာင့္တဲ့လွ်ာ
ေၾကာင့္ၾကပါဘိတကား
စကားအေျဖာင့္
တရားေစာင့္တဲ့လွ်ာ
ေတာင့္တပါ၏ဘုရား.
. . . ။ ။
ေမာင္ခုိင္မာ
(႐ုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ၊ ၁၉၈၉၊ ဒီဇင္ဘာလ)
No comments:
Post a Comment