အတိတ္ေတြ
ငိုေနၾကတာ…..
ႏွင္းေတာင္ေတြ
ခ်မ္းေနပါေပါ့….. ကေလးငယ္…..
ေဆာင္းတၿမိဳက္ၿမိဳက္ၾကားက…..
တေယာသံစဥ္ေတြေအာက္မွာ…..
အသျပာေတြလိုက္ေကာက္ၾကသူမ်ား…..
ပစၥဳပၸန္နဲ႔တင္….
ရင္ကြဲနာက်ေလာက္ပါရဲ႕…… ကေလးငယ္…..
ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈေတြ
ေပ်ာ္၀င္စီးေမ်ာေနတ့ဲ
အေတာင္မ့ဲ
စကာစလံုးေတြက…..
အိမ္အျပန္လမ္းမထက္
မိသားစုနားခိုရာ
သတၱေလာကရဲ႕
၂၄ နာရီ ခြင့္ျပဳမိန္႔တ့ဲလား….. ကေလးငယ္……
နိမ့္လိုက္
ျမင့္လိုက္…… ျမန္လိုက္ ေႏွးလိုက္
ေပါ့လိုက္
ေလးလိုက္…… ရယ္လိုက္ ငိုလိုက္……
အတၱပဥၥလက္
သရုပ္မ့ဲျပကြက္ဆန္းေတြေၾကာင့္
အာမခံမရေသးတ့ဲ…..
အဲဒီဒုကၡပန္းကို လိုက္မ္းေနရတာနဲ႔…..
အရုဏ္ဦးကို
အေၾကြးဆပ္…..
သံသရာအတြက္….
အတိုးဆပ္….. ကိုင္း….. ၾကည့္လိုက္စမ္းရဲ႕…..
ကြန္ဗင္းရွင္းေတြဆီက
ယိုင္နဲ႔နဲ႔လွမ္းလာတ့ဲ ေဆာင္းပါးေတြနဲ႔
အျမင္ေမွာက္ေနၾကတ့ဲ
အင္န္ဂ်ီအိုၾကားမွာ……
အနာဂတ္ကို
ပံုေဖာ္ဖို႔ က်င္းပေနၾကတ့ဲ
ဗိုလ္လုပြဲေတြ
စည္ကားေနတုန္းမွာ…..
တစ္စတစ္စ…..
ေၾကမြေနတ့ဲ
အဲဒီအသျပာခန္းကို
လိုက္…… လိုက္……
နမ္းေနလိုက္စမ္းပါ……
ကေလးငယ္……
မင္းလက္ထဲက
မိသားစု၀န္ထုပ္ႀကီး
မေပ်ာက္သေရြ႕ေပါ့…..။
( ဂယက္ )
No comments:
Post a Comment